Invisible Guy
Jay-Ar Canlas. 18. HAU. Bacolor Ph. Currently on a process of being awesome...
archive  message  ©

(Source: butterfly-needles)

kodachromicdave:

mist

kodachromicdave:

mist

❝I still love the people I’ve loved, even if I cross the street to avoid them.❞
— Uma Thurman  (via invisibees)

(Source: onlinecounsellingcollege)

❝And if you call me at 4 am, too sad to even say hello, I will listen to your silence until you fall asleep. If you need to cry I will not wipe your tears away because you are only human and sometimes tears are as close to laughter as you can get and that’s okay. If you get sleepy I will let you drool on my arm and I won’t laugh at you if you snore too loud. If you need to yell so hard that your voice cracks and your knees fail I will hold you up and yell with you. If you get so angry you punch your hands red I will ice your knuckles and tell you that wounds heal both inside and out, and just like the cold that is harsh and burning, I will always be the warmth to soothe you and make you feel better. I will love you.❞
— lntroductions.tumblr.com (via lntroductions)

“Don’t always be super nice to someone. sometimes you have to show your bad side, so you know if they can accept you at worst.”

Habang tumatagal wala na pala akong gusto. Wala na akong gustong mangyari sa buhay ko. I’m tired of hoping that one day, everything would be okay. And I’m afraid that I will not be happy for rest of my life. And it sucks, man. I. Am. Tired.

Minsan gusto ko na lang talagang iwan lahat tapos ano? Anong mangyayare after? Hindi ko alam. Mali, hindi pala minsan. Madalas. Madalas kapag may ayaw ako, aalis na lang ako. Siguro nga ganon ako. Hindi ako survivor, hindi ako matapang. After all, pagkatapos kong malampasan lahat, siguro duwag lang talaga ako. Pero ano bang magagawa ko? Selfish ako e. At sa lahat ng oras iniisip ko yung mga taong nasa paligid ko- gusto ko at ayaw ko.

Halimbawa, sa isang classroom, may category akong “mga taong ayaw ko” at “mga taong gusto ko”. Kapag may group work, lalo na kung big deal sa akin yung work na yon, gusto ko yung mga taong gusto ko lang makagroup ko. Selfish? Kapag napupunta ako sa ganitong sitwasyon, naiisip ko yung sinabi ni Joan noon. Hindi ko daw mapipili ang mga makakatrabaho ko so as hindi pwedeng maging one-man team ako forever. Yung field namin, or sa field namin, kailangan marunong kang makisama. Which I think, hindi ko kailanman natutunan.

Actually, kaya ko naman e. Kaya kong makisama pero may conditions. Una, kung lahat naaayon sa plano. When working as a group kasi diba dapat lahat nagtatrabaho? Kapag ito sa una pa lang nagfail na, huwag mong aasahan na may second condition pa. Pero dahil blog ko ito, the second one is, motivation. Siguro ang motivation para sa akin yung feeling na “mahiya ka naman sa mga nagtatrabaho sa paligid mo” then gagawin ko na task ko. What if, most of them hindi ginagawa ang dapat gawin? What’s worse if ikaw na ang naginitiate then wala pa rin? Anong gagawin mo? Mafifeel mo ba ang motivation kapag ganon? Sabi nung prof namin sa Systems Analysis, hindi naman daw sa ibang tao nanggagaling ang motivation kung hindi sa sarili. Which is true diba? Well in my case, minomotivate ko sarili ko pero hindi naglalast. Especially kung nakikita kong hindi na worth it.

Teka lang, ano ba kasi itong punto ko dito? Ako din hindi ko gets. Siguro hindi ko lang ito inaapply sa small group case pati sa mga friends ko. In general ika nga. I think sa lahat ng bagay dapat may team work kahit dalawa lang kayo team pa rin diba?

Pero what if ganito ang case? Lahat nasa ayos, smooth sailing and everything seems too good to be true. May team work but then suddenly, iniwan ka sa ere? What would you feel? Itutuloy mo pa ba or magquiquit ka na? I don’t believe na quitter ako for doing this- resign thing. I never quit. I stop. And there’s a fine line between them. Hindi ako nagquiquit sa pagiging leader. I can be, still, a leader kahit wala akong posisyon na pinanghahawakan. Nagstop ako sa pagiging senator dahil pakiramdam ko hindi na worth it ang matawag na senator. So now, can you tell me kung naggive up ba talaga ako? Never akong magigive up sa isang bagay. Aalis ako oo, pero hindi ako magquiquit. Gusto ko lang ng new environment.

Remember? Nag-staff ako sa council ng IT last year. And if only nagstay ako iaappoint daw nila akong councilor dahil may mga umalis. Pero unfornately, isa din ako sa mga umalis. Why? Same reason.

You can tell me, “Bakit hindi ko i-try ifix baka magwork?” Well you know, hindi na tayo mga bata para sabihan na “Huy hindi tama yung ginawa mo. Magsorry ka”. Dapat alam mo kapag mali ka, gawin mo ang tama. That’s why hindi ko ugali ang makialam sa mga ganong sitwasyon. Malaki ka na, dapat alam mo ang dapat mong gawin. At sa isang council na puro leader ang magkakasama hindi ba’t dapat harmony ang namamalagi? Ano pa’t tinawag tayo o kayo na mga leader kung sa loob naman may siraan, yapakan ng pagkatao at lahat? Inaamin ko guilty ako. Nakikitawa, minsan may nacocomment ako pero alam ko sa sarili ko never akong nagstart ng usapan na nakakasira sa iba. At isa pa yun kung bakit ako umalis, noong staff pa ako at ngayon senator na ako, kasi hindi ko na masikmura.

At sa mga nagsasabing quitter ako, sa mga naniniwalang pagod na ako at nagsasabing pressured “lang” ako. Unang una, nasagot ko na ang quitter thing na yan. Hindi ako pagod. Alam ko kung ano ang pinasok ko. Hindi ako ganon katanga para tumakbo at magsayang ng panahon noong eleksyon para lamang magpasarap sa council. Alam kong nakakapagod. Alam ko din na mahirap dahil STUDENT leaders ang tawag samin. Kaya sa mga nagsasabing pagod na ako, kayo muna ang magpahinga baka napagod na kayo sa kakachismis niyo. Pressured? Sanay ako diyan fyi. Hindi niyo alam kung gaano kapressured ang buhay ko noong highschool. Magtanong ka man sa mga kaklase ko. So don’t tell me that thing.

To sum it up, gusto ko lang talagang magbuhos ng sama ng loob dito. Gusto ko din, sana, marealize ng mga tao mula dito kung ano ba talaga ang rason kung bakit ko ginawa ang MGA BAGAY. I hope, lahat “kayo” makuha niyo meaning nito.

(Source: thelostfriend)

Minsan hindi ka naman talaga kusang bumitaw.

beben-eleben:

Kasi minsan, wala ka lang pala talagang panghahawakan.